महाराष्ट्रात पुन्हा एकदा जुनं राजकीय नाटक सुरू: भाजपनी स्वीकारली तीच रणनीती, पुन्हा मार खाणार हिंदीभाषिक!

 

राजेश सिन्हा 
महाराष्ट्रात जेव्हा-जेव्हा निवडणुका जवळ येतात, तेव्हा-तेव्हा एक ठरलेलं राजकीय स्क्रिप्ट पुन्हा एकदा सादर केलं जातं. काँग्रेसच्या काळात जेव्हा विधानसभा किंवा मुंबई मनपा निवडणुका जवळ येत असत, तेव्हा शिवसेना आणि मनसे एका बाजूला उभ्या राहत आणि काँग्रेसचे हिंदीभाषिक चेहरे – कृपाशंकर सिंह आणि संजय निरुपम – दुसऱ्या बाजूला. दोन्ही पक्षांची तीव्र वक्तव्यबाजी मीडियामध्ये झळकत असे, पण रस्त्यांवर मार खात असत सामान्य हिंदीभाषिक मजूर, फेरीवाले, ड्रायव्हर आणि मेहनती लोक.

आता हेच स्क्रिप्ट सत्तेत असलेल्या भाजपने कॉपी-पेस्ट केलं आहे. आधी मराठी विरुद्ध हिंदी असा मुद्दा स्वतः भाजपनेच हवा दिला — पहिल्या वर्गापासून हिंदी शिकवण्याचा आदेश जारी केला गेला. जसं राज ठाकरे आणि उद्धव ठाकरे एकत्र येऊन याचा विरोध करू लागले आणि महाराष्ट्राची राजकारण तापू लागलं, भाजपने तो आदेश शांतपणे मागे घेतला.

महाराष्ट्र : हिंदी–मराठी वादामागे भाजपची रणनीती?

हे फक्त योगायोग नाही, ही एक रणनीती आहे.

जसं काँग्रेसच्या काळात कृपाशंकर आणि निरुपमना ‘हिंदीविरोधाचं उत्तर’ देण्याची भूमिका देण्यात आली होती, तशीच भूमिका आता भाजपने निशिकांत दुबे आणि भोजपुरी अभिनेता व खासदार निरहुआ यादव यांना दिली आहे.
एका बाजूला दुबे “पटकून मारू” अशी धमकी देत आहेत, दुसऱ्या बाजूला निरहुआ जाहीर करत आहेत – “मी मराठी बोलणार नाही.”

पण या वक्तव्यबाजीचं परिणाम काय होणार?

पुन्हा तेच — मार खाणार गरीब हिंदी भाषिक. मुंबईच्या गल्लीगल्लीत पुन्हा तेच लोक असणार ज्यांची कोणतीही राजकीय आवाज नाही. तेच लोक जे बिहार-उत्तर प्रदेशमधून पोट भरण्यासाठी येतात आणि ज्यांना प्रत्येक निवडणुकीआधी ‘बळीचा बकरा’ बनवलं जातं.

भाजपची दुहेरी भूमिका संशयाच्या भोवऱ्यात आहे.
एका बाजूला राज्यात मुद्दा चिघळवणं, दुसऱ्या बाजूला केंद्र आणि उत्तर भारतात हिंदी भाषिकांचे हितचिंतक च्या नावावर मतं मागणं.

विशेषज्ञांचं मत आहे की यावेळी निरहुआ यादवला या मुद्द्यावर समोर आणून भाजप बिहार आणि उत्तर प्रदेशात यादव मतबँकेवर नजर ठेवून आहे.

पण प्रश्न असा आहे — राजकारणाचा मार्ग लोकांना एकमेकांवर चढवूनच ठरवला जाणार का?

भाजपने हे समजून घ्यायला हवं की राजकीय विकास कामातून होतो, टोकातून नाही.
आणि जर हा खेळ थांबवला गेला नाही, तर इतिहास स्वतःला पुन्हा पुन्हा दोहरेल — वक्तव्यं नेते करतील, काठ्या पुन्हा हिंदी भाषिक मजुरांवर चालतील.